Καλώς ήρθες στην πραγματικότητα

0

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

Του Σωτήρη Βορβή (Ψυχολόγου-Ψυχοθεραπευτή)

Όλο αυτό που ζούμε είναι το επονομαζόμενο πολίτευμα διακυβέρνησης ‘’ προεδρευομένη κοινοβουλετική δημοκρατία (ΠΚΔ) ‘’. Τι διαφορά έχει από την ολιγαρχία? Καμία. Αφού και στην ΠΚΔ και στην ολιγαρχία τα άτομα που παίρνουν τις αποφάσεις είναι ελάχιστα και δεν λαμβάνουν υπόψιν την γνώμη του λαού. Καλώς κάνουν και δεν την λαμβάνουν? Καλώς, όταν ο λαός δεν έχει φροντίσει να είναι ενήμερος για ένα θέμα, όταν ο καθένας λέει ανυπόστατες γνώμες απλά και μόνο επειδή μπορεί. Η γνώμη ενός που δεν ειναι σχετικός με ένα θέμα, κρίνεται ασήμαντη, ακριβώς επειδή δεν είναι ειδικός. Οπότε όταν το 99% είναι άσχετο με ένα θέμα, τότε το καλό και το δίκαιο του πλήθους δεν είναι ποσοτικό αλλα ποιοτικό, οπότε μόνο σε αυτήν την περίπτωση το 1% δικαιούται να συνεχίσει χωρίς την συγκατάθεση του πλήθους. Εδώ προκύπτει το εξής όμως. Πως ελέγχεις την ηθική πλευρά των λίγων, είτε στην περίπτωση της ολιγαρχίας, είτε στη περίπτωση της ΠΚΔ? Δεν μπορείς. Πως ελέγχεις ποιος απο τους 99% είναι ειδικός για το θέμα και ποιος όχι? Δεν μπορείς. Αυτό που μπορείς ομώς να κάνεις, είναι να ευαισθητοποιήσεις τον καθένα ξεχωριστά μέσω παιδείας, να ασχοληθεί με φιλοσοφικές έννοιες όπως υποχρέωση -δικαίωμα- παιδεία- δημοκρατία- καλό-κακό- κοινωνία- θεός κ.α., ούτως ώστε όταν προκύπτει ένα θέμα κοινού ενδιαφέροντος π.χ. εκλογές, να μπορεί να σχηματίσει άποψη υπό το πρίσμα του κοινού συμφέροντος. Τι διαφορά έχει η ΠΚΔ από την αριστοκρατία? Καμία. Άριστοι ορίζονται κατά μία έννοια οι ευγενείς, οι πλούσιοι, και κατά μία άλλη έννοια, όπως ορίζεται από τον Πλάτωνα, οι ειδικοί , δηλαδή αυτοί που γνωρίζουν ένα θέμα πάρα πολύ καλά. Και στις δύο περιπτώσεις οι άριστοι είναι ελάχιστοι όπως και οι εξουσιαστές κατά την ΠΚΔ. Και στις δύο περιπτώσεις είτε μιλάμε για άριστους με την έννοια των ευγενών, είτε μιλάμε για τους άριστους με την έννοια των ειδικών, κανείς δεν μπορεί να διασφαλίσει, ότι η ηθική τους θα συνάδει με το ευρύτερο κοινό καλό, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους Λίγους και Ευγενείς εκπροσώπους της ΠΚΔ. Τι διαφορά έχει η ολιγαρχία από την αριστοκρατία? Καμία εφόσον από πάντα οι ευγενείς και οι άριστοι ήταν η μειοψηφία του πλήθους. Τώρα όμως θέλω να προσέξεις το σημείο από δω και κάτω, όχι επειδή τα παραπάνω είναι ανούσια, αλλά επειδή από δω και κάτω θα μιλήσω για έννοιες που σε σοκάρουν. Τι διαφορά έχει η ΠΚΔ απο την μοναρχία ή τυραννία? Λοιπόν εδώ μου έρχονται ήδη δύο απαντήσεις στο μυαλό. Η μία είναι ότι στην ΠΚΔ υπάρχει εκλογή μονάρχη..εεε εννοώ εκλογή ολίγων ευγενών..εεε εννοώ εκπροσώπων του λαού, ενώ στην μοναρχία και την τυραννία όχι. Σωστό. Η άλλη διαφορά είναι αυτό που όλοι μάθαμε παπαγαλία από το δημοτικό, ότι στην μοναρχία έχουμε έναν εξού και το όνομα. Τώρα αν αυτός ο ένας φέρεται άσχημα προς το λαό ειναι μονάρχης τύραννος. Αλλά αν είναι δύο? Τότε δεν έχουμε μοναρχία, μάλλον έχουμε δυαρχία..εε όχι δεν υπάρχει όρος δυαρχία, άρα πάμε στην ολιγαρχία, και αν μάλιστα αυτοί είναι και ευγενείς, ίσως μπορούμε να πούμε ότι έχουμε αριστοκρατία. Τώρα αν αυτοί οι δύο έχουν εκλεγεί από τον λαό και εξουσιάζουν αντίθετα από το συμφέρον του λαού τότε σε αυτή την περίπτωση δεν έχουμε μοναρχία, γιατί είναι άνω του ενός, απο δύο μέχρι και 300, ενώ δεν έχουμε ούτε ολιγαρχία ούτε αριστοκρατία, γιατί ακόμα και αν είναι λίγοι και ευγενείς, έχουν εκλεγεί από τον λαό, οπότε σε αυτή την περίπτωση έχουμε την ΠΚΔ. Να το πω πιο κομψά. Αν μαζευτούν 300 ιδιοτελή καθάρματα μονάρχες, με σκοπό να εξουσιάσουν τυραννικά, δηλαδή αντίθετα από το συμφέρον του λαού, τότε δεν έχουμε μοναρχία. Έχουμε ολιγαρχία και αριστοκρατία που κυβερνεί τυραννικά όμως. Τώρα αν αυτά τα καθάρματα μπορέσουν και πείσουν τον κάθε ανεύθυνο και ανεκπαίδευτο να τους ψηφίσει, τότε ως εκ θαύματος μετατρέπονται από μονάρχες τυραννοί, σε ολιγάρχες αριστοκράτεις τυραννοί και από εκεί σε κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους ΠΚΔ. Τελικό συμπέρασμα. Μοναρχία ολιγαρχία αριστοκρατία τυραννία ΠΚΔ δεν έχουν διάφορες μεταξύ τους. Μπορούν όλα να είναι ακριβώς το ίδιο. Μάθαμε από το σχολείο να καταλαβαίνουμε τις διαφορές τους βάση ποσοτικών διαφορών (μοναρχία ένας, ολιγαρχία λίγοι) και δυστυχώς με αυτόν τον τρόπο λοβοτομήσαμε τους εαυτούς μας καθιστώντας μας άχρηστους και ανεύθυνους, θρασύτατους, λειτουργώντας με έπαρση ότι γνωρίζουμε, ενώ το μόνο που γνωρίζουμε είναι να μετράμε ρομποτικά από το 1 μέχρι το 300. Η απάντηση στο ερώτημα τι θα σώσει την χώρα μας δεν είναι ούτε στα δεξιά ούτε στα αριστερά, ούτε στα δυτικά ούτε στα ανατολικά, ούτε στα πολλά κόμματα εντός βουλής ούτε στα λίγα, ούτε στις συγκυβερνήσεις ούτε στην αυτοδυναμία, ούτε στον έναν ούτε στους πολλούς. Η απάντηση βρίσκεται στην ηθική μεταμόρφωση καθενός με γνώμονα το κοινό συμφέρον, είτε αυτός ο καθένας βρίσκεται στην πλευρά του ψηφοφόρου είτε στην πλευρά των κυβερνώντων.

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας στην ιστοσελίδα μας. Με την περιήγησή σας σε αυτή στην ιστοσελίδα συμφωνείτε με τη χρήση cookies. Δείτε όλες τις λεπτομέρειες τους όρους χρήσης και τις προϋποθέσεις ΔΕΧΟΜΑΙ ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ